داستان میرزا حسین مشرف اصفهانی و سرودن شعرهای بی معنی


میرزا حسین مشرف اصفهانی شاعری ظریف و شوخ بود. یک وقت مدعی شده بود که پنج مثنوی به وزن خمسه نظامی می تواند به نظم آورد به طوری که هیچیک از ابیات معنی نداشته باشد.
ممدوح او این شرط را پسندید و قرار شد که اگر ابیاتی با معنی در آن یافت شود به هر بیتی دندانی از او بر کنند و بر سرش کوبند.
مشرف قبول کرد ولی با آنکه سعی زیاد کرده بود که شعرهای بی معنی بسراید حریفان برای چهار بیت از اشعار او معنی یافتند، در نتیجه چهار دندان او را کشیدند و بر فرق سرش کوفتند آن چهار بیت اینهاست:

اگر عاقلی بخیه بر مو مزن                        بجز پنبه بر نعل آهو مزن
سوی مطبخ افکن ره کوچه را                     منه در بغل آش آلوچه را
که نعل از تحمل مربا شود                  به صبر آسیا، کهنه حلوا شود
ز افسار زنبور و شلوار ببر           قفس می توان ساخت، اما به صبر

نقل مطالب و داستانها با ذکر منبع ، رعایت اخلاق و امانتداری است.