داستان ضرب المثل ریگی به کفش داشتن

روزی روزگاری در سرزمینی بسیار دور، مرد دانا، شجاع و جنگاوری به نام سنجر زندگی می کرد. سنجر همیشه قبل از جنگیدن خوب فکر می کرد.
روزی حاکم به او گفت: قرار است کاروانی از هدایای بسیار گران قیمت به نشانه پایان جنگ به کشورمان وارد شود. من به این کاروان اعتماد ندارم. چون سال ها با این کشور در جنگ بوده ایم. شاید آوردن هدایا حیله باشد و نقشه شومی در سر داشته باشند.
سنجر تا رسیدن کاروان هدایا خوب فکر کرد. او به سربازان سپرد که کسی را با شمشیر و نیزه و خنجر به قصر راه ندهند. اما تازه واردان هیچ اسلحه ای همراه خود نداشتند. فرستادگان و کاروان پادشاه کشور همسایه بدون هیچ مشکلی وارد قصر حاکم شدند.
درست در زمانی که که فرستاده پادشاه کشور همسایه، پشت در اتاق حاکم منتظر ایستاده بود تا نامه صلح و هدایا را به او تقدیم کند. سنجر از راه رسید و رو به آنها کرد و گفت: حاکم سرزمین ما منتظر ورود شما مهمانان عزیز است؛ اما من به عنوان رئیس تشریفات از شما می خواهم که چکمه هایتان را قبل از ورود به اتاق حاکم درآورید.

یک متن کوتاه پندآموز به انتخاب سامانه برای شما

تپه ای وجود ندارد که سراشیبی نداشته باشد.

با شنیدن این حرف، افراد تازه وارد و سردسته آنان به همدیگر نگاهی انداختند. رنگ صورتشان سرخ سرخ شد. یکی از آن ها بهانه آورد: ولی قربان! این لباس رسمی ماست. ما نمی توانیم بدون آن به حضور حاکم برسیم.
سنجر گفت: اما این قانون حاکم و قصر اوست. کسی نمی تواند آن را زیر پا بگذارد. حالا چکمه هایتان را درآورید.
آن چند نفر وقتی اصرار خود را بی فایده دیدند، ناگهان خم شدند و خنجرهای کوچک زهرآگین را از چکمه های خود بیرون آوردند. آن ها با سنجر درگیر شدند. سنجر که از قبل حیله آن ها را فهمیده بود و آمادگی جنگ را داشت، با شجاعت با آن ها جنگید و همه را دست بسته به ماموران کاخ تحویل داد.
حاکم به هوش و درایت سنجر آفرین گفت و به او هدیه داد.

از آن روز به بعد به افرادی که در ظاهر خطرناک نیستند ولی در سرشان پر از نقشه است می گویند: حتماً ریگی به کفشش دارد. ریگ به کفش داشتن کنایه از این است که یک توطئه و نیرنگی در کار است. هنگامی این ضرب المثل را به کار می برند که احساس کنند طرف مقابل دارد به آنها خیانت می کند و سعی می کند دیگران را فریب دهد.