نیمه شبی چند دوست به قایق سواری رفتند و مدت زیادی پارو زدند. نزدیک های سپیده دم گفتند: «چقدر رفته ایم؟ تمام شب را پارو زده ایم!»
اما به محض اینکه هوا روشن شد، دیدند درست در همان جایی هستند که شب پیش بودند! آنان تمام شب را پارو زده بودند، ولی یادشان رفته بود طناب قایق را از ساحل باز کنند!

تمام پلیدی ها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن، دروغگویی است
در اقیانوﺱ بی پایان هستی، انسانی که قایقش را از این ساحل باز نکرده باشد هر چقدر هم که رنج ببرد، به هیچ کجا نخواهد رسید. شما قایقتان را به کدام ساحل بسته اید؟
ساحل افکار منفی، ناامیدی، ترس، زیاده خواهی، غرور کاذب، خودبزرگ بینی، گذشت یا...؟
نظر و دیدگاه خود را در رابطه با این داستان بنویسید:
نظرات و دیدگاه های خوانندگان در صورت تایید، نشان داده خواهند شد.
نشانی ایمیل و تلفن همراه شما منتشر نخواهد شد. با درج ایمیل، گراواتار شما (در صورت وجود) نشان داده خواهد شد.
نظرات و دیدگاه های خوانندگان:
در باره این داستان هیچ نظر و دیدگاه تایید شده، وجود ندارد.