خشکسالی در زمان حضرت موسی و آهوی امیدواری که توکل بر خدا کرد

در زمان حضرت موسی(ع) خشکسالی پیش آمد. آهوان در دشت، خدمت حضرت موسی(ع) رسیدند که ما از تشنگی تلف می شویم و از خداوند متعال در خواست باران کن. حضرت موسی(ع) به درگاه الهی شتافت و داستان آهوان را نقل نمود.
خداوند فرمود: موعد آن نرسیده است.
حضرت موسی(ع) هم برای آهوان جواب رد آورد. ولی اوضاع خیلی خراب بود و بیم آن می رفت که همه حیوانات تلف شوند! تا اینکه یکی از آهوان داوطلب شد که خود برای صحبت و مناجات بالای کوه طور [و جایگاه صحبت حضرت موسی(ع)] رود!!
به دوستان خود گفت: اگر من جست و خیز کنان پایین آمدم بدانید که باران می آید و گرنه امیدی نیست.

یک متن کوتاه پندآموز به انتخاب سامانه برای شما

جریان زندگی چیزی جز مبارزه میان عاطفه و عقل نیست

آهو به بالای کوه رفت و باز هم حضرت حق تعالی به او هم جواب رد داد. اما در راه برگشت، وقتی به چشمان منتظر دوستانش نگاه کرد، ناراحت شد. پس شروع به جست و خیز کرد و با خود گفت: دوستانم را خوشحال می کنم و توکل می نمایم، تا اندازه پایین رفتن از کوه، هنوز امید هست.
تا آهو به پائین کوه رسید، باران شروع به باریدن کرد!
حضرت موسی(ع) معترض پروردگار شد!
خداوند به او فرمود: همان پاسخ تو را آهو نیز دریافت کرد، با این تفاوت که آهو دوباره با توکل بر خدا حرکت کرد و ناامید نشد و این پاداش توکل و امیدواری او بود.

وَتَوَکَّلْ عَلَى الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ
معنی: و بر آن زنده ای که هرگز نمی میرد توکل کن، و او را همراه با ستایش، تسبیح گوی [آیه 58 سوره فرقان]