داستان بخشنده تر و کریم تر از حاتم طایی

حاتم طایی را پرسیدند که: هرگز از خود کریم تر دیده ای؟
گفت: بلی، روزی در خانه غلامی یتیم فرود آمدم و وی ده گوسفند داشت. فی الحال یک گوسفند بکشت و بپخت و پیش من آورد. مرا قطعه ای از آن خوش آمد، بخوردم.
گفتم: والله این بسی خوش بود.
حاتم ادامه داد: غلام بیرون رفت و یک یک گوسفند را می کشت و آن موضع را می پخت و پیش من می آورد و من از این موضوع آگاهی نداشتم. چون بیرون آمدم که سوار شوم، دیدم که بیرون خانه خون بسیار ریخته است. پرسیدم که این چیست؟
گفتند: وی همه گوسفندان خود را بکشت.

یک متن کوتاه پندآموز به انتخاب سامانه برای شما

بیشتر مردم زندگی را پیکار می انگارند. اما زندگی بازی است! آدمی هرچه را بکارد همان را درو خواهد کرد. یعنی هر آنچه از آدمی در سخن یا عمل بروز کند به خود او باز خواهد گشت

وی را ملامت کردم که: چرا چنین کردی؟
گفت: سبحان الله تو را چیزی خوش آید که من مالک آن باشم و در آن بخیلی کنم؟
پس حاتم را پرسیدند که: تو در مقابله آن چه دادی؟
گفت: سیصد شتر سرخ موی و پانصد گوسفند.
گفتند: پس تو کریم تر از او باشی!
گفت: هیهات! وی هر چه داشت داده است و من آز آن چه داشتم و از بسیاری، اندکی بیش ندادم.
بهارستان جامی