پند یا سکه های طلا؟

روزی روزگاری پدر پیر دنیا دیده و صاحبدلی پسرش را پند می داد:
او ابتدا دست در جیب کرد و مقداری سکه طلا از جیب خود بیرون آورد و بر زمین نهاد و گفت: پسرم! می خواهی پند و نصیحتی به تو دهم که عمری تو را به کار آید؟ یا این سکه های طلا را بدهم که رفع مشکلی اساسی از زندگی خود بکنی؟
پسر فکری کرد و گفت: پدرم! بر من پند را بیاموز، سکه ها را نمی خواهم، سکه برای رفع یک مشکل است ولی پند برای رفع مشکلاتی برای تمام عمر.

یک متن کوتاه پندآموز به انتخاب سامانه برای شما

یک روز آخرین نفری که تو را می شناسد، از دنیا می رود و تو برای همیشه فراموش خواهی شد! پس بنگر چه یادگاری بر جای می گذاری؟ (باقیات الصالحات)

پدرش گفت: پس سکه ها را بردار!
پسر پرسید: پندی ندادی؟!
پدر گفت: وقتی تو خواهان پندی و سکه های طلا را گذاشتی و پند را بر داشتی، یعنی می دانی سکه ها را کجا هزینه کنی و این بزرگترین پند من برای توست.
پسرم بدان خدا نیز چنین است، اگر مال دنیا را رها کنی و دنبال پند و حکمت باشی، دنیا خودش به تو رو می کند، ولی اگر دنیا را بگیری یقین بدان که علم و حکمت از تو گریزان خواهد شد.