دو تا کارگر گرفته بودم واسه اثاث کشی منزل. گفتن ۴۰ تومن میشه. من هم چونه زدم شد ۳۰ تومن.
بعد پایان کار، توی اون هوای گرم، سه تا 10 تومنی دادم بهشون. یکی از کارگرا 10 تومن برداشت و 20 تومن داد به اون یکی!
گفتم: مگر شریک نیستید؟
گفت: چرا ولی اون عیالواره، احتیاجش از من بیشتره.
من هم به خاطر این طبع بلندش، دوباره 10 تومن بهش دادم.
تشکر کرد و دوباره 5 تومن داد به اون یکی و رفتن.

اگر کاری را اشتباه انجام دادی، اشکال نداره! اشتباه را ادامه دادن اشتباه است. خود خطا ایراد نداره! از خطا نادم نگردیدن، خطاست.
داشتم فکر می کردم هیچ وقت نتونستم این قدر بزرگوار و بخشنده باشم. اونجا بود یاد جمله زیبایی که روی پل عابر خونده بودم افتادم: بخشیدن دل بزرگ میخواد نه توان مالی.
همه میتونن پولدار بشن، اما همه نمیتونن بخشنده باشن.
پولدار شدن مهارته، اما بخشندگی فضیلت.
باسوادشدن مهارته، اما فهمیدگی فضلیت.
همه بلدن زندگی کنن، اما همه نمیتونن زیبا زندگی کنن! زندگی عادته اما زیبا زیستن فضیلت.
نظر و دیدگاه خود را در رابطه با این داستان بنویسید:
نظرات و دیدگاه های خوانندگان در صورت تایید، نشان داده خواهند شد.
نشانی ایمیل و تلفن همراه شما منتشر نخواهد شد. با درج ایمیل، گراواتار شما (در صورت وجود) نشان داده خواهد شد.
نظرات و دیدگاه های خوانندگان:
در باره این داستان هیچ نظر و دیدگاه تایید شده، وجود ندارد.